Αρχική Ιστορία Αξιοθέατα Εξωκλήσια Νέα - Εκδηλώσεις Επικοινωνία
   
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΡΙΤΣΩΝΗ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΚΗΡΙΝΘΟ  




ΜΙΚΡΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ

« ΚΡΗΜΝΩΝ ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ »

 

Εί  το φέρον σε φέρει , φέρε και φέρου.

Ο Χαλκιδέος Ποιητής Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς είδε το φέρον της Κηρίνθου σχεδόν απόλυτα ξεκάθαρα. Εγκαταλελειμμένη από το ένδοξο παρελθόν της η πόλη ακολούθησε το πεπρωμένο της. Αναφέρεται ως πολείδιο μέχρι και τον πρώτο αιώνα προτού γεννηθεί ο Χριστός και μετά εξαφανίστηκε στο βύθος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σαν ένα αόρατο τείχος και ταυτόχρονα φυσικό διατείχισμα ανατολικά και δυτικά το Γεροβουνό, προφυλάσσει την πόλη από την επιρροή άλλων πολιτισμών ή θρησκειών από το 1300 π.χ. μέχρι τον πρώιμο 1ο αιώνα, τα χρόνια δηλαδή που ο Μιθραδάτης εκτύπησε ολοκληρωτικά την Βόρεια Εύβοια. Το βορειανατολικό τέφαλον τείχος του αιγαίου την καθιστά απόρθητη για 1500 χρόνια. Η είσοδος των Ρωμαίων στις βόρειες Ευβοϊκές πόλεις την άφησε εκτεθειμένη στην μέχρι τώρα ανεξαρτησία της ενώ η μετακίνηση των κατοίκων της τόσο απότομα πιθανότατα προς τους Ιστιαϊκούς Δήμους αποτελεί ένα ανεξήγητο φαινόμενο το 1ο αιώνα π.χ. και την απάντηση θα δώσουν τα επικείμενα ανασκαφικά δεδομένα. Ένα είναι γεγονός οι πολίτες της Κηρίνθου δεν γνώρισαν ποτέ στην πόλη τους την νέα θρησκεία της αγάπης και της συμπόνοιας, που έσωσε το δυτικό πολιτισμό.  

Σε μια έκταση 20.000 στρεμμάτων που εντοπίστηκαν ίχνη της κυριαρχίας της σε πολλά αρχαία τοπωνύμια και οχυρωματικά έργα σπάνια συλλέξαμε υστερορωμαική κεραμική. Η Βαλίτσα, η Αρίτσα, η Αγριλιά, η Τσούκα, ο Μύλος Κακαβά, το Τσικράκι  και ο αρχαίος δήμος της Φαράκλας έδειξαν ίχνη κεραμικής και νομισματικής 3ου – 2ου αιώνα π.χ. ενώ στα επιφανειακά τους στρώματα είναι φανερό ότι ελαττώνεται απόλυτα η επιρροή της πρώιμης Βυζαντινής περιόδου.  

        Θα ισχυριζόμασταν ότι ήταν ένα πεπρωμένο που διήρκησε δύο χιλιάδες χρόνια γι’ αυτό το λόγο «Τα σήματα ήταν Λυγρά». Μετά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο έσβησε στην κυριολεξία από το χάρτη. Μόνο ο Γεωγράφος Πτολεμαίος στην υφήγηση του διατήρησε τον δεύτερο  αιώνα μ.Χ.  την μνήμη της ενώ  τρεις μεγάλοι ποιητές στην Ελληνική επικράτεια της έδωσαν για ένα μεγάλο διάστημα την πνοή της ύπαρξης. Η Κήρινθος το άνθος της Βόρειας Εύβοιας σήκωσε το σκληρό φέρον της υπομονετικά κοιτώντας αγέρωχα όλον τον Βόρειο Αιγαιακό χώρο.

         Η πόλη ήταν terra incognita τα τελευταία 150 χρόνια από τότε που πιθανότατα ο H.G. Lolling την επισκέφθηκε τελευταία φορά. Για περισσότερο από 800 χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής από τον Drazi μέχρι τον Μαύρικα και από το Αρτεμίσιο μέχρι το Mandougo έδειχναν τα ερείπια και ρωτούσαν ο ένας τον άλλο ποιοι άραγε να κατοικούσαν εδώ. Δύο Έλληνες αρχαιολόγοι πριν μισό αιώνα με σωστικές ανασκαφές έφεραν στην επιφάνεια τα πρώτα στοιχεία για την πόλη, θεωρώντας ότι ήταν άδικο να παραμεληθεί στην τύχη του αυτό το πνευματικά εγκαταλελειμμένο ορυχείο του πολιτισμού. Η επιρροή επίσης δύο μεγάλων Γερμανών επιγραφολόγων ήταν άκρως σημαντική. Μετά όλα πάγωσαν για μισό αιώνα. Ο υπογράφων τόλμησε συνειδητά να ασχοληθεί με αυτόν τον χαλκευμένο στο πνεύμα του ήθους και της ηρωολατρείας βράχο και να αφυπνίσει το υπνωτισμένο τοπίο του που σκέπαζε ως αόρατος θόλος την επική πόλη. Ο σκληρός βράχος και το ποτάμι πρόσφεραν Per terra per mare ένα βαρύ πολύτιμο δώρο την επίδοση των Κηρινθίων στην ιστορική τους πόλη. Αυτή η επιγραφή αποτελεί μια σημαντική επιστολή –προσωπογραφία- προς τους νεότερους κατοίκους της περιοχής.

Αποφάσισα συνειδητά, με την άδεια της προϊσταμένης, να τοποθετήσω την επίδοση και το απόγραφό της στο δημαρχείο  έτσι ώστε να τιμήσω με αυτόν τον τρόπο τον άρχοντα και τους πολίτες της Κηρίνθου. Δηλαδή αυτές τις 30 αναφερόμενες οικογένειες από το 2ο τέταρτο του 4ου π.χ.αιώνα.  

Η πραγματεία αυτή για την Αρχαία Κήρινθο ,που θα δημοσιευθεί άμεσα, αποτελεί μια σύντμηση και ταυτόχρονα μια πνευματική ανανέωση ενός μικρού τμήματος της διδακτορικής διατριβής που αναφέρεται στο κεφ. Κήρινθος της οποίας η συγγραφή διήρκησε περισσότερο από 10 χρόνια λόγω της μεγάλης διάρκειας στην έρευνα του ανασκαφικού πεδίου και υπεβλήθη στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο τμήμα κλασικής αρχαιολογίας με τίτλο «Η Ιστιαϊκή επικράτεια στην Β. Εύβοια», 8ος π.χ. έως 3ος μ.χ. αιώνα. Το παρόν πόνημα πιστεύω ακράδαντα ότι αντιπροσωπεύει ένα έργο και μια προσπάθεια που την επόμενη 20ετία θα βοηθήσει ως αρωγός τους νέους αρχαιολόγους να προσεγγίσουν θετικά τα ανασκαφικά δεδομένα και να διεισδύσουν στον κοινωνικό βίο που διέπει αυτήν την ένδοξη για τον πολιτισμό της Ευρώπης επική πόλη. Κατά την διάρκεια των επισκέψεων μου στον χώρο έπαθα πολιτισμικό σοκ, βλέποντας αλλοδαπούς καβαλάρηδες  να καλπάζουν πάνω από τα ερείπια διασχίζοντας τα τείχη και μετακινώντας άπεργους και ειργασμένους  λίθους, να κακοποιούν τα ίχνη της διάσπαρτης κεραμικής,να συρρικνώνουν τα στρωματογραφικά δεδομένα, Jeep 4Χ4 να κάνουν επιδεικτικό σαφάρι κουβαλώντας λιθόπλινθους από το άνδηρο για τα τζάκια των πλουτοκρατών, ψαράδες χομπίστες να οδηγούν φορτηγά μέχρι τον πύργο Π1 ενώ κατά την διάρκεια όλων αυτών των θλιβερών γελοίων βανδαλισμών οι αρχαιοκάπηλοι λυμαίνονταν τη νύχτα ανενόχλητοι το ανέγγιχτο υπέδαφος της πόλης ψάχνοντας για τάφους και χρυσάφι.  Αυτό  που τώρα συνοψίζω στις 5 αυτές γραμμές ήταν πράγματι μια αφόρητη και θλιβερή κατάσταση που κανένας αρχαιολόγος δεν θα την άντεχε και γι’αυτό το λόγο η υπηρεσία δυστυχώς απείχε από το πεδίο τα τελευταία 50 χρόνια. Ήταν για μένα ένα ηθικό καθήκον.Από τα παιδικά μου χρόνια οι γονείς μας, μας έδειχναν την ιστορική πόλη που βρισκόταν απέναντι από το μεγάλο κτήμα της οικογένειας Α. Ε. Ριτσώνη στην Κρύα Βρύση.  

Κάθε απόγευμα λοιπόν για τρεις φορές την εβδομάδα ο καβαλάρης με τα χίλια ζωντανά από την στάνη ο Μαντουδιανός βουκόλος αναλάμβανε δράση στην έρημη πόλη κάνοντας δύσκολη τη έρευνα για εμένα και τους συναδέλφους μου. Τα άμοιρα ερίφια κάθε απόγευμα (ήταν περίπου 800) μου αφαιρούσαν τα ράμματα στο τείχος και στους πύργους και κάθε πρωί πάλι δημιουργούσα νέο κάναβο, για να σχεδιάσω με ακρίβεια.

Για όλους αυτούς τους λόγους 3 φορές αναφέρθηκα στο Δημοτικό Συμβούλιο της περιοχής ώστε οι αιρετοί να αναλάβουν τις ευθύνες τους και δεν τις ανέλαβαν.

Αναγκάστηκα λοιπόν να τοποθετήσω αλυσίδα και ογκόλιθους στην είσοδο της πόλης σε συνεννόηση με την προϊσταμένη οι οποίοι κράτησαν μόνο μια εβδομάδα και μετά αφαιρέθηκαν από τους “νοσταλγούς” και επιτήδειους αναβάτες των 4 τροχών .

Την προτροπή και άδεια για την έρευνα επί του εδάφους, την συλλογή των σπαραγμάτων, των αποτμημάτων και των θραυσμάτων της  κεραμικής έλαβα από την προϊσταμένη της ΙΑ’ ΕΠΚΑ κ. Ροζίνα Κολώνια κατά την διάρκεια των υπηρεσιακών καθηκόντων  την οποία ολόθερμα ευχαριστώ, για την αμέριστη εμπιστοσύνη της, την άψογη συνεργασία μαζί μου, τις συμβουλές της στη τοπογραφία, και ιδιαίτερα στα ανασκαφικά πεδία. Μεγάλη συμβολή στον αρχαίο χώρο ήταν και η θετική αφοσίωση σε αυτόν της Προϊσταμένης Βιβή Γιαννούλη η οποία με ενθάρρυνε για τις διαπραγματεύσεις με τους κατοίκους.  

Η προσπάθεια της συγγραφής του πονήματος αφορά στην προσωπική επίγνωση για τον σπουδαίο ρόλο αυτής της πόλης – τη οποίας το έτυμο ταυτίζεται με άνθος – στα παγκόσμια λογοτεχνικά ποιητικά και ιστορικά αξιώματα, στη διαδρομή του Ελληνικού έθνους.

Σημαντικό ήταν για  τον υπογράφοντα ότι η πολιτική ηγεσία της Β. Εύβοιας και ιδιαιτέρως η ηθική βοήθεια του Περιφερειάρχη Κώστα Μπακογιάννη ο οποίος εξήρε  στο Δημοτικό Συμβούλιο το ήθος και την προσωπικότητά μου ενδυνάμωσε την πνευματική μου ενάργεια έτσι ώστε να συνειδητοποιήσω καλύτερα την σπουδαιότητα του κακοποιημένου και βανδαλισμένου αυτού χώρου και να συνεχίζω να επεμβαίνω δραστικά για την διάσωσή του  με μοναδικό οπλοστάσιο την σκαπάνη και την γραφίδα. 

Η αρχή της έρευνας στην Κήρινθο συνδέεται με ανελέητα και δύσκολα στάδια διαφωνιών στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του ΥΠΠΟΤ, συζητήθηκε δε και βρήκε σύμφωνους τους καθηγητές (Αλέξανδρο Μαζαράκη-Αινιάνα) από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τον H.R. Goette του Γερμανικού Αρχαιολογικού ινστιτούτου του Βερολίνου και  καθηγητή στο Frei universitat της ίδιας πόλης, οι οποίοι με προέτρεψαν να μελετήσω αφού σαρώσω τοπογραφικά  την  επικείμενη αρχαιολογική θέση έτσι ώστε να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερα και ασφαλή στοιχεία για την καταγωγή και την επιρροή της πόλης στην ελληνική επικράτεια  προτού ανασκαφεί συστηματικά.

Η έρευνα άρχισε από πρωταρχικά στάδια μετά την λήξη της ανασκαφής του οχυρωματικού έργου στο Μαύρικα το 2004 και προσπάθησα να τοπογραφήσω και να σχεδιάσω στην αρχαϊκή και κλασσική πόλη περισσότερο από 7.000 λίθους, σε μια έκταση 150 στρεμμάτων  μόνο με τη συμπαράσταση και βοήθεια μια ομάδας νέων επιστημόνων από την Εύβοια και την Ευρώπη.

Το έργο διήρκησε 7 χρόνια και αποδείχθηκε λόγω της θαμνώδους εκτάσεως και των απείρων σπαραγμάτων  πράγματι δύσκολο και πολύπλοκο, ιδιαιτέρως στον εντοπισμό και ερμηνεία των αναλημμάτων, των οικιστικών καταλοίπων αλλά και των δυσνόητων παραδρομίδων  που ευρίσκοντο εντός των τειχών, και διέσχιζαν κάθετα και οριζόντια τον ορεινό όγκο της πόλης αναδεικνύοντας την εικόνα μιας αναπτυσσόμενης οδοποιίας.

Μεγάλο βαθμό δυσκολίας στην έρευνα του πεδίου παρουσίασε το νότιο άνδηρο του τείχους μήκους 280μέτρων περίπου. Η δύσκολη και άβατη πλευρά του λόγω του καύσωνα της πλούσιας βλάστησης και της έντονης πανίδας (ερπετών) καθυστέρησε 2 περιόδους το επιστημονικό και εργατικό δυναμικό.

Οι καθηγητές από το Giessen Dr Eschbach και Dr Goette μας πρότειναν μερική αποψίλωση της Νότιας πλαγιάς κατά 30% μόνο ώστε να αναχαιτιστούν οι κατολισθήσεις από τα καιρικά φαινόμενα. Παρ’ όλα αυτά το οικοδομικό υλικό ήταν δύσκολο να αποκαλυφθεί. Οι πληροφορίες λένε ότι  15.000 τόνοι απ’ αυτό μεταφέρθηκε με βίαιες διαταγές προς τους κατοίκους για να κτιστούν στην Κρύα Βρύση τα Ιταλικά Πολυβολεία, ενώ εκτός των άλλων απορροφήθηκε αρχαίο υλικό για την οικοδομική ανακαίνιση των οικιών 20 χωριών τα τελευταία 150 χρόνια. Το 25% της θεμελίωσης στις αρχές του 20ου αιώνα των οικιών του Μαντουδίου προέρχεται από την Αρχαία πόλη. Μεγάλη μου επιθυμία ήταν να δω το Αρχείο της οικογένειας Noel-Baeker ώστε να πληροφορηθώ τα τεκταινόμενα της επίσκεψης του Η.Ν. Ulrichs τον οποίο ο ίδιος ο Noel συνόδεψε στο τείχος. Το τι είπαν την αποφράδα εκείνη ημέρα οι δύο άνδρες προ των ερειπίων παραμένει ακόμα άγνωστο. Απαραίτητη κίνηση της Υπηρεσίας θεωρώ την υποβρύχια έρευνα στον ποτάμιο χώρο του Βουδώρου και του Αλμυροπόταμου. Έτερη έρευνα κάτω από τα τείχη της Πόλεως σχεδιάζεται μετά το ναυάγιο των υστερρωμαϊκών χρόνων που βρέθηκε σε βάθος 7 μέτρων από ιδιώτη κάτω από τον Πύργο 2 τον τελευταίο χρόνο. Οι συνεργάτες μου και εγώ στα γνωστικά αντικείμενα τοπογραφίας, επιγραφικής, πλαστικής, κεραμικής, χωροταξίας, συντήρησης και  αρχιτεκτονικής, αποφασίσαμε λόγω του μεγέθους της πόλης να προγραμματίσουμε και να σχεδιάσουμε την έρευνα ως εξής:

Α. Τοπογραφήσαμε την ακριβή έκταση της πόλης ενώ ταυτόχρονα αποτυπώθηκε η έκταση με ισοϋψείς καμπύλες.  

Α.1. Κατανοήσαμε,  αποκαλύψαμε και  σχεδιάσαμε τα Άνδηρα στο δυτικό και στο νότιο τμήμα. Το τελευταίο μας καθυστέρησε για μια διετία λόγω του δυσβάστακτου οικονομικού προγράμματος και των δύσκολων συνθηκών αποψίλωσης.

Β. Να σχεδιαστεί πρώτα το λεγόμενο ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ ή αρχαϊκό τείχος το οποίο σωζόταν σε μήκος 70 μέτρων στο ΒΔ τμήμα της πόλης. Μερικοί δόμοι σώθηκαν και βρίσκονται ακόμη στις όχθες του Βούδωρου. Η έρευνα θα δείξει στο μέλλον ότι το τείχος του 7ου αιώνα πιθανότατα σώζεται  και σε ορισμένα ανδηρά του νότιου τείχους. Η στατικότητα του Αρχαικού τείχους σε απόσταση 5 μέτρων από τον αρχαϊκό ΠΥΡΓΟ μας ανησύχησε ιδιαίτερα λόγω της κατωφέρειας του δρόμου και της άμεσης γειτνίασης με το χειμέριο κύμα .  

Γ. Τοπογραφήσαμε στις αρχές του 2006 το πρώτο τμήμα των πύργων Π1, Π2, Π3, ενώ το 2011 σχεδιάστηκαν με τα καινούργια στοιχεία που παρατηρήθηκαν εκ νέου οι πύργοι σε όλο το Βόρειο τμήμα, δηλαδή Π1-Π5 όπως και το τείχος σε όλο το μήκος της Βόρειας έκτασης.

Γ1. Ερευνήσαμε την κεντρική πύλη της πόλης και εντοπίσαμε ένα κυκλικό κτίσμα το οποίο θα οριοθετηθεί και θα σχεδιαστεί το 2018.

Δ. Προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε και να σχεδιάσουμε την πύλη του διατειχίσματος την φορά την κλίση του και το μήκος του όπως και τους αμυντικούς του πύργους στον βορρά και στο Νότο.

Ε. Επί 4 χρόνια προσπάθησα να αποκαλύψω και να ερευνήσω τους οικοδομικούς σχηματισμούς στο Ανατολικό τμήμα της πόλης που πιθανότατα αντιπροσωπεύουν εκτός των άλλων και εργαστήρια από θαμνώδεις εκτάσεις και αυτό ήταν μεγάλο εμπόδιο ενώ με μεγάλη επιμονή αποκαλύφθηκαν ίχνη ενός μεγάλου δημόσιου κτηρίου.

Ζ. Στο ανατολικό τμήμα και συγκεκριμένα στη βόρια περιοχή  εντοπίσθηκαν οι πύργοι και ένα μεγάλο κτήριο με δυνατή θεμελίωση  που πιθανότατα  αποτελεί τμήμα του τείχους πάνω από τον μεγάλο γκρεμό της πόλης που σχηματίστηκε μετά την ισχυρή σεισμική δόνηση.

 Η. Για μια τριετία μελετήθηκε το οικιστικό τμήμα της πόλης στον αυχένα μεταξύ των νησίδων. Πιστεύουμε απόλυτα ότι στο τμήμα των νησίδων αυτών θα αποκαλυφθεί η συνοχή του κοινωνικού ιστού των Κηρινθίων. Ο Ιπποδάμειος πολεοδομικός σχηματισμός της πόλης είναι μοναδικός στην Β. Εύβοια και σε άριστη κατάσταση, θα πρέπει οι ανασκαφείς να  δώσουν ιδιαίτερη προσοχή διότι είναι ανεκτίμητα τα αξιώματα που διέπουν αυτά τα κατά πάσα πιθανότητα διώροφα σπίτια, όσον αφορά την αρχιτεκτονική τους δύναμη και την χωροταξική διαμόρφωση των νησίδων στις οποίες ανήκουν.

Θ. Τα τελευταία 2 χρόνια σχεδιάστηκαν οι σωζόμενοι μέχρι στιγμής Πύργοι του Νότιου τείχους. Στον μεγαλύτερο έγινε μια πολύ μικρή δοκιμαστική τομή για τον εντοπισμό κεραμεικής και της επαλήθευση των τοπογραφικών δεδομένων .

Ι. Το τέμενος της πόλης εντοπίσθηκε το 2012 αφού έγινε για 3 περιόδους  πλήρης αποψίλωση και επιφανειακός καθαρισμός. Ένα μικρό τμήμα το αφήσαμε ανέγγιχτο για επιφανειακό μάρτυρα.

Ι1. Εντοπίστηκε στην επιφάνεια μικρό κτήριο μεταγενέστερης χρονολόγησης του τεμένους.

 Κ. Το τέμενος σχεδιάστηκε μετά από 2χρόνια καθυστέρηση λόγω των διαφωνιών που ανέκυψαν στην  υπηρεσία για το αν θα πρέπει να μου δοθεί η άδεια για την συστηματική έρευνα στην Αρχαία Κήρινθο.

Λ. Έδωσα την αναφορά μου υπηρεσιακά για να γίνει δελτίο τύπου για το τέμενος αλλά δεν κατόρθωσε η υπηρεσία να αντιληφθεί το μέγεθος του ευρήματος.  Είναι το πρώτο οριοθετημένο τέμενος που βρίσκεται στην Β. Εύβοια χωρίς να παραβλέψουμε την ανασκαφή του Αρτεμισίου από τον H.G. Lolling τον 19ο αιώνα.

Ν. Στο μεταξύ διάστημα του οικιστικού πλέγματος της πόλης και του Τεμένους ο H.R. Goette πιθανότατα εντόπισε το δικαστήριο της Κηρίνθου.

Ξ. In situ βρέθηκε ‘’οδός’’ δυτικά του τέμενους. Πρόκειται για μεγάλο δημόσιο κτήριο. Πολλά από αυτά τα κτήρια στον Δυτικό τομέα υποστήριζαν το τέμενος διοικητικά έχουν δε οικοδομηθεί γύρω από αυτό αρκετά μικρά κτήρια, πιθανότατα με δημόσια λειτουργία, ενώ έχουν εντοπισθεί δώδεκα από αυτά. 

Ο. Τέλος η μέχρι στιγμής επιφανειακή έρευνα απέδωσε το 60% του σωζόμενου οικοδομικού συνόλου της πόλης ενώ πέντε μεγάλα τμήματα εντός των τειχών περιμένουν την επόμενη 3ετία να μελετηθούν με οικονομική βοήθεια από την περιφέρεια ώστε να επιτευχθεί σωστά και διεισδυτικά  η έρευνα τους.

Σημαντική διάσταση για την έρευνα θα είναι η ανοικοδόμηση στο Ανατολικό τμήμα ενός λίθινου Depot μέγεθος 30 τ.μ. για την προστασία από τις βίαιες καιρικές συνθήκες, έτσι ώστε να επιτευχθεί η ασφαλής διεκπεραίωση των αρχαιολογικών εργασιών. Μετά το πέρας αυτών το οίκημα θα  προταθεί ως φυλάκιο. Οι δύσκολες συνθήκες, εξ’ αιτίας της βροχής, του αέρα, του καύσωνα δυσκόλεψαν προς στιγμή την ασφαλή και σαφή ολοκλήρωση της έρευνας.

Θα ήταν ευχή των κατοίκων και τελευταία κίνηση  για την επίτευξη της ανάδειξης της πόλης και κατά την γνώμη του υπογράφοντος η άμεση δημιουργία της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΗΡΙΝΘΟΥ έτσι ώστε να ασφαλιστεί απόλυτα η επίδοση της Πολιτείας και των μεγάλων χορηγών της περιοχής. Αποφασίσαμε να δοθούν 2-3 διαλέξεις για την Κήρινθο και Βόρεια Εύβοια στην Αυστρία και Γερμανία με την συγκατάθεση του ΥΠΠΟΤ ώστε να δημοσιοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα η δραματική κατάσταση του αρχαίου χώρου της Κηρίνθου.

Ο Δήμος υποσχέθηκε μετά την ολοκλήρωση του συμβολαίου των 49 χρόνων με τους ιδιοκτήτες γη και ύδωρ για τον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο και πρέπει να τηρήσει όπως και η πολιτική ηγεσία  της  περιφέρειας τις υποσχέσεις που αφορούν εκτός των άλλων την επιβίωση και εξέλιξη της τουριστικής περιόδου σε μια περιοχή που ζουν 45.000 άνθρωποι. Η τελευταία μας σκέψη διοχετεύεται  στα μικρά παιδιά της περιοχής που υποχρεωτικά οι δάσκαλοι τους στην Β. Εύβοια  πρέπει να τους διδάσκουν την Ιωνική τους καταγωγή και τα ιστορικά αξιώματα της πόλης τους. Πρέπει εδώ στο σημείο αυτό να ομολογήσω ότι αν και ο συγγραφέας αυτού του πονήματος πέρασε κάτω από τα Καυδιανά Δίκρανα με απώτερο σκοπό να υποστηρίξει την διάσωση και ανάδειξη της πόλης, κατάφερε με μεγάλες προσπάθειες και διοχετεύοντας τις πολιτικές του επιρροές να επικρατήσει η συμβιβαστική λογική της ηγεσίας και των κατοίκων του Δήμου και του ΥΠΠΟΤ για την αναβίωση και προστασία του Αρχαίου κόσμου της περιοχής.      

Τέλος De Profuntis θα ήθελα να ευχαριστήσω το επιστημονικό προσωπικό των δυο προαναφερόμενων πανεπιστημίων για την ηθική του συμπεριφορά και για τις πολύτιμες συμβουλές, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΕΣ και τον πρόεδρο αρχαιολόγο κ. Χ. Φαράντο που επιμελήθηκε και διόρθωσε τα δοκίμια, τους συνεργάτες μου από το ΥΠΠΟΤ και το επιστημονικό προσωπικό,  τους Βέλγους προσκόπους εθελοντές από τις Βρυξέλες, τον Έλληνοαμερικανό Αιδήψιο για την χορηγία φαρμάκων, εργαλείων, καυσίμων και δοκιμίων, όπως τους κατοίκους του Μαντουδίου και τον πολιτιστικό σύλλογο «Αρχαία Κήρινθος» της  ευρύτερης περιοχής, διότι χωρίς την εμπιστοσύνη τους, την προτροπή, την συμπαράστασή τους και τον ενθουσιασμό τους δεν θα είχε φθάσει στο τέλος αυτή η μικρή προσπάθεια της παρουσίας της ευρύτερης εικόνας του ιστορικού βράχου πάνω στον οποίο χτίστηκε η πόλη με σκοπό την εξαγωγή στο μέλλον των τόσο χρήσιμων  συμπερασμάτων που αναφέρονται διεξοδικά σ’ αυτήν  την πραγματεία.

 

Η Β.Εύβοια των Ιώνων οφείλει σε όλους αυτούς    

                                                                         

                                                        Α.Ρ.

 

 
Νέα - Εκδηλώσεις

αν θέλετε να διαφημιστείτε στο Site μας παρακαλώ κάντε κλικ εδώ

 

Copyright © 2011. Κήρινθος Ευβοίας, All Rights Reserved. Συντήρηση ABSystems | Κατασκευή & Φιλοξενία: Web Ideas